Dziga Vertov'un yönettiği 1929 yapımı 'Man with a Movie Camera', sinema tarihinin en etkili ve deneysel belgesellerinden biridir. Film, Sovyetler Birliği'ndeki bir kentin (başta Moskova, Odessa ve Kiev) bir günlük yaşamını, omzunda kamerasıyla dolaşan bir kameramanın gözünden, diyalog veya hikaye anlatımı olmadan, yalnızca görüntülerle aktarır. Vertov, 'Sinema-Göz' kuramını somutlaştırarak, kameraların insan gözünden daha fazlasını görebileceğini ve gerçeği olduğu gibi yakalayabileceğini savunur.

Film, sıradan insanların uyanışı, çalışması, dinlenmesi ve eğlenmesini kaydederken, aynı zamanda sinemanın kendi yapım sürecini de perdeye yansıtır. Kurgucunun çalışması, filmin gösterimi ve seyirciyi gösteren sahnelerle, film izleyiciye 'nasıl yapıldığını' da göstererek kendine referans veren (meta) bir yapı sunar. Hızlı kurgu, çift pozlama, dondurulmuş kareler, yavaş çekim ve split-screen gibi o dönem için devrim niteliğindeki teknikler, izleyiciyi adeta bir görsel senfoniye davet eder.

'Man with a Movie Camera', yalnızca bir belgesel değil, sinema sanatının olanakları üzerine tutkulu bir bildirgedir. Mikhail Kaufman'ın görüntü yönetmenliği ve Vertov'un eşi Yelizaveta Svilova'nın kurgusu, filmin ritmini ve dinamizmini oluşturur. Sessiz olmasına rağmen, güçlü görsel dili ve evrensel temalarıyla zamana meydan okur. Sinemanın dilini yeniden tanımlayan bu başyapıt, her sinemaseverin mutlaka izlemesi gereken, tarihi ve estetik değeri yüksek bir deneyim sunar. Görsel anlatımın sınırlarını zorlayan bu film, modern belgeselcilik ve deneysel sinema için bir mihenk taşıdır.