Wes Craven'in ilk yönetmenlik denemesi olan ve 1972 yapımı The Last House on the Left, korku sinemasında bir dönüm noktasıdır. Film, doğum günü için şehre giden iki genç kızın, Mari Collingwood ve arkadaşı Phyllis'in, esrar bulmaya çalışırken psikopat mahkumlardan oluşan bir çete tarafından kaçırılmasını konu alır. Krug ve çetesi tarafından ormanda acımasızca işkence gören kızların trajik kaderi, izleyiciyi derinden sarsar.

Filmin ikinci yarısı ise tam bir intikam hikayesine dönüşür. Kızların ebeveynleri, olanlardan habersiz bir şekilde kaçak mahkumları evlerinde ağırlarlar. Gerçeği öğrendiklerinde ise sıradan insanların içindeki vahşi intikam duyguları ortaya çıkar. Wes Craven, bu filmde şiddetin doğasını ve sivil toplumun karanlık yüzünü çıplak bir gerçeklikle perdeye yansıtır.

Oyunculuk performansları, özellikle David Hess'in canlandırdığı Krug karakteri, unutulmaz kötü adam portreleri arasında yer alır. Film, düşük bütçeli olmasına rağmen yarattığı gerilim ve psikolojik baskı ile izleyiciyi etkilemeyi başarır. Görsel şiddet unsurları ve rahatsız edici sahneleriyle tartışma yaratan yapım, korku sinemasının 'intikam' alt türünün öncülerinden biri kabul edilir.

The Last House on the Left, sadece bir korku filmi değil, aynı zamanda insan psikolojisinin karanlık labirentlerine yapılan bir yolculuktur. Ebeveyn sevgisinin ve koruma içgüdüsünün hangi sınırlara varabileceğini sorgulatan film, izleyiciye rahatsız edici ama bir o kadar da düşündürücü bir deneyim sunar. Korku sinemasının klasiklerini takip edenler ve gerilim dolu intikam hikayelerinden hoşlananlar için mutlaka izlenmesi gereken bir yapımdır.